Kerala Special Writings

കവിത: നീലാവിന് പറയാനുള്ളത്

Written by Subhash Krishnan

നിലാവിന് ( എന്നോട് ) പറയാനുള്ളത്

നീർമിഴിമുത്തുകൾ തൂവുന്നോ വാനത്തിൽ
വാർത്തിങ്കളേയെന്തേ തേങ്ങിടുന്നു ?

എന്തിനായ് വേപഥുപൂണ്ടുവിതുമ്പുന്നു
പന്തികേടെന്തെന്നു ചൊല്ലിയാലും .

ചൊല്ലുവാനേറെ മനസ്സിനകത്തുണ്ടെൻ
ചെല്ലസഖാവേ നീ കേട്ടുകൊൾക

മഞ്ജിമയാർന്നതാം ചമ്പകപ്പൂവൊന്നു
കഞ്ജബാണസഖിയെന്നപോലെ

പുഞ്ചിരി തൂകിക്കൊണ്ടെന്നെ കടാക്ഷിച്ചു
കൊഞ്ചിക്കുഴയുന്നൊരാട്ടത്തോടെ

നെഞ്ചിനകത്തു നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞുടൻ
വഞ്ചനയിലാത്ത രാഗഭാവം.

എൻ പ്രഭ, ചന്ദ്രികയോടൊന്നുചൊല്ലീ ഞാൻ
എൻ കാതൽ ചമ്പകത്തോടോതിടാൻ

പാവം നിലാവതു കേൾക്കേണ്ടതാമസം
പാവനപ്രേമത്തെ ചൊല്ലിയത്രേ

ആരമ്യരമ്യം നിലാവിനെ പ്രേമിച്ചു.
ആരാമമാകെയലങ്കരിപ്പൂ.

ഇന്നിപ്പോൾ ചന്ദ്രിക പ്രേമത്തിൻ ധന്യത
അന്യനോടെന്നപോലോതിടുന്നു

എൻ പ്രേമഭാജനമിന്നവന്റേതത്രേ
എന്നെ പരിഹസിക്കുന്നപോലെ

നെഞ്ചിൽ നിറയുന്ന രാഗത്തെ ചൊല്ലുവാൻ
നെഞ്ചകത്തിത്തിരി ധൈര്യം വേണം

പോട്ടെടോ നേരം പുലരുന്നു പൂർവ്വത്തിൽ
പട്ടടതേടി മടങ്ങട്ടെ ഞാൻ

പാർവ്വണ ചന്ദ്രികേ നിന്നെപ്പിരിയുന്നു
ഓർമ്മകളില്ലാ ” ശശി ” ബിംബം ഞാൻ

ശ്രീനാരായണൻ മൂത്തേടത്ത്  (93888 99740)

 

About the author

Subhash Krishnan

Leave a Comment